Upowszechnienie pieniądza plastikowego, czyli pieniądza będącego zapisem komputerowym zaspakaja określone potrzeby społeczne. Zapewnia bowiem dostępność tych środków. Zabezpiecza je przed kradzieżą. Ogranicza także koszt druku zużywających się banknotów, lub wybijanie monet.
Równocześnie rozwinięty system bankowy zapewnia minimalizację zabiegów związanych z obrotem pieniężnym.

Możliwe i realne jest wprowadzenie wyłącznie pieniądza plastikowego. Każda transakcja kupna sprzedaży polegałaby jedynie na przekazaniu towaru lub usługi – płatność odbywałaby się tylko wirtualnie. Taki system miałby swoje wady i zalety. Zaletą byłaby możliwość uzyskiwania informacji o zasobach pieniężnych w skali makro (w skali kraju), co ułatwiłoby zarządzanie gospodarką. Pozwalałoby bowiem na ustaleniu nie tylko wielkości zasobów pieniężnych, ale także na określeniu szybkości rotacji pieniądza. Zaletą byłaby jawność, która przeciwdziała korupcji i przestępczości. Wadą systemu mogłaby być:

–      Całkowita kontrola społeczna sprawowana przez administratora systemu.
–      Podatność na awaryjność, każdy kataklizm naturalny lub społeczny powodowałby całkowity paraliż gospodarczy.
–      Jawność operacji płatniczych, która mogłaby powodować naruszanie poczucia prywatności.

Największe niebezpieczeństwo tkwiłoby jednak w możliwości sabotażu systemu. Sabotażu polegającego na niszczeniu plików, ale także sabotażu polegającego na przejęciu i zablokowaniu przepływu informacji przez przestępców lub nieodpowiedzialnych polityków.