Zacznę od argumentów historycznych.

Czy istnienie do lat ’70-tych światowych walut opartych na złocie zapobiegło kryzysom finansowym?

Czy zapobiegło hiperinflacji?

Czy zapobiegło powstaniu baniek spekulacyjnych?

Argumenty związane z zaufaniem do pieniądza:

Czy złoto jest towarem?

Czy wartość uncji złota (nie cena) jest wartością absolutną?

Czy i w jakim stopniu ceny złota ulegają wahaniom (przypomnę, że w okresie konkwisty siła nabywcza złota gwałtownie spadła)?

Czy złoto jest odporne na działanie spekulacyjne?

Argumenty gospodarcze:

Czy kraj nie posiadający złota powinien posługiwać się walutą zabezpieczoną złotem, a więc walutą własną, opartą o walutę światową?

Czy oparcie waluty na złocie wyłącza z obiegu pieniądz kreowany przez banki i pieniądz dłużny? Jeśli nie, to czy pieniądz kreowany przez banki drogą lewarowania będzie mieć oparcie w złocie i w jaki sposób?

Czy mały kraj mający ogromne zasoby złota (kopalnie złota) będzie w sytuacji obecnych krajów arabskich (zamiast petrodolarów będą złotodolary)?

Dlaczego wartość walut narodowych ma być oparta o arbitralnie określony przelicznik na walutę światową opartą na złocie?

Podsumowanie

Wprowadzenie światowej waluty opartej na złocie w celu określania jej wartości oznacza całkowitą utratę suwerenności finansowej poszczególnych państw, bowiem ich waluty będą musiały posiadać parytet waluty światowej, tj. pośrednio parytet złota.

Emisja pieniądza narodowego przekraczająca posiadane rezerwy waluty światowej będzie skutkować utratą wartości tej waluty (dodruk pieniądza spowoduje inflację zewnętrzną, tj. zmiany kursu waluty, nawet wtedy, gdy rynek wewnętrzny rozwija się harmonijnie).

Wniosek 1

Dlaczego uważa się, że stabilna waluta odporna na inflację jest ratunkiem dla świata? Chodzi o zaufanie do pieniądza jako stabilnego składnika majątku, czyli zabezpieczenie interesu posiadaczy pieniędzy (osób oszczędzających).

Jeśli zwolennicy parytetu złota mają takie zaufanie do tego kruszcu, należy manię oszczędzania pieniądza zmienić na manię oszczędzania w złocie. Chcąc mieć pewność dostatku na stare lata – gromadź złoty skarb. Taki skarb nie przynosi odsetek i o to właśnie chodzi. Pieniądz jako odbicie złota także powinien być pozbawiony możliwości pomnażania.

Wniosek 2

Oddanie określonej grupie osób praw do tworzenia światowego pieniądza oddaje tej grupie realną władzę nad światem.

Konkluzja ostateczna

Pieniądz pozbawiony funkcji tezauryzacyjnej powinien opierać się na parytecie gospodarczym kraju. Emitent krajowej waluty musi być suwerenny. Wykluczyć należy każdą dominację jakiejkolwiek waluty, a wymianę towarów i walut pomiędzy poszczególnymi krajami (do czasu opracowania i przyjęcia dostosowania globalnego miernika) oprzeć na umowach bilateralnych.

Żadna waluta narodowa czy ponadnarodowa nie może stanowić wzorca. O wartości waluty opartej na parytecie gospodarczej decyduje jej siła nabywcza, a więc zdolność do zaspokajania podstawowych potrzeb człowieka.