Zasady tworzenia banków, wynikające z obowiązującego w Polsce prawa bankowego, nie przewidują i nie regulują powstawania i działania banków, których właścicielem byłoby miasto.

W tej sytuacji dla utworzenia banku municypalnego trzeba wykorzystać formę spółki akcyjnej, której jednym z trzech udziałowców będzie miasto jako osoba prawna. Minimalna liczba udziałowców, tj. trzech, jest wymagana dla podpisania aktu założycielskiego banku. Przepisy nie regulują procentowego udziału założycieli w kapitale banku. Kapitał założycielski banku działającego na prawie polskim wynosi 5 mln euro. Prawo bankowe  określa sposobu pokrycia kapitału. Kapitał nie może być pokryty pieniądzem dłużnym. Celem działalności banku municypalnego byłoby wykorzystanie go dla pobierania podatków i finansowania działalności komunalnej i samorządowej miasta. Bank mógłby także obsługiwać miejskie przedsiębiorstwa komunalne. 

Korzyści wypływające z założenia banku polegają przede wszystkim na obniżeniu kosztów obsługi bankowej. Na zasilaniu kasy miejskiej zyskami banku płynącymi ze świadczenia usług i udzielania kredytów. Koszty utrzymania banku można zminimalizować poprzez ograniczanie czynszu za wynajem lokali, w których prowadzona byłaby działalność.

Bank lub miasto mogłyby powołać do życia centrum obsługi kart płatniczych i kredytowych w ten sposób pomagając drobnemu handlowi detalicznemu. Obecnie obsługą tych kart zajmuje się POLCARD – firma pobierająca nie tylko wysoki procent za pośrednictwo w każdej transakcji (2%), ale także czerpiąca korzyści z wynajmowania terminali. Sposób powołania banku municypalnego szczegółowo reguluje ustawa prawo bankowe. Ustawa wymaga zatwierdzenia statutu nowego banku przez krajowy nadzór finansowy. Procedura zatwierdzenia nie może trwać krócej niż trzy miesiące. Należy się liczyć z niechęcią KNF do nowej idei.